Slingshot Project Drag: test en review parawing board (reviews Hadou Brunner en Hydro Gav)

Dit banaanvormige wingfoilboard met afgeronde rails ziet er anders uit dan alle andere boards. Twee testers hebben het grondig getest. Hadou Brunner testte de 62 L, zowel met wing als parawing, van vlak water met zeer weinig wind tot goede bumps. Hydro Gav testte de 72 L, gedurende meerdere weken en met verschillende foils. Ze komen tot dezelfde conclusie: wanneer het board het water raakt, gebeurt er bijna niets. De prijs die je betaalt, is bij het opstijgen, wat actieve inzet vereist.

Met dank aan Hadou Brunner en Hydro Gav voor hun reviews van de Slingshot Project Drag, gepubliceerd op hun YouTube-kanalen op 19 oktober en 23 juni 2026.

Wie heeft getest en onder welke omstandigheden

Hadou Brunner test het hele jaar door wing- en parawing-materiaal op zijn YouTube-kanaal. Hij ontving de Project Drag in 62 L, rails-versie (Track), en heeft ermee gewingd en geparawingd. Dit deed hij in zeer lichte wind op vlak water, een programma waarvoor het niet is ontworpen. Vervolgens testte hij het in levendigere omstandigheden, met bumps en golven om te surfen.

Hij heeft bewust zijn referentiefoils behouden, gemonteerd in de rails. Zijn redenering: met dezelfde foil op meerdere wingfoilboards verandert alleen het board, en de verschillen in stijfheid of wendbaarheid zijn beter af te lezen. Hij heeft de Tuttle-versie met de Slingshot mast dus niet getest.

We hebben de Project Drag nog niet gewingfoild. Het hier beschreven Gedrag op het water komt van hun twee reviews. De prijzen en maten komen uit onze catalogus en van Slingshot.

Review van Hadou Brunner, gepubliceerd op 19 oktober 2026, duur 22 min.

Hydro Gav, een onafhankelijke Australische tester, heeft meerdere weken doorgebracht op een 72 L (5'10" bij 19"), met 80 kg. Hij wisselde daarbij foils en omstandigheden. Met dit gewicht drijft de 72 L nauwelijks stil, wat een semi-sinker wingfoilboard wordt genoemd. Hij geeft aan geen banden te hebben met Slingshot en bekent al jaren de custom wingfoilboards van Ken Adgate te volgen, waarvan de Project Drag is afgeleid.

Review van Hydro Gav, gepubliceerd op 23 juni 2026, in het Engels, duur 12 min 51.

Een tegendraadse shape

De Project Drag komt van de custom wingfoilboards van Ken Adgate. Hadou noemt hem een parawing rider vanwege zijn zeer krachtige carving. Hydro Gav merkt op dat Ken deze shapes al bewerkte lang voordat ze wijdverspreid raakten. Het is ontwikkeld met Kyle Touhey, een zwaardere rider die volgens Hydro Gav een groot wingfoilboard wilde dat rijdt als een klein board, voordat het in productie ging bij Slingshot.

Draai het wingfoilboard om, bekijk het van profiel: de rocker is continu van tail tot neus. Er is wel een platter gebied rond de vinbox, maar de bodemvorm blijft aanzienlijk meer gebogen dan die van de downwind wingfoilboards die je gewoonlijk ziet, die strakker zijn. De rails zijn over de hele lengte zeer afgerond. Slingshot voegt er scherpe voorranden en een verhoogde tail rocker aan toe.

Het idee is op papier eenvoudig. Het wingfoilboard volgt de vorm van de golf en raakt zo laat mogelijk het water. Wanneer het board het water raakt, komt het direct los in plaats van af te remmen. Het Project Drag wil deze weerstand bij contact elimineren, vandaar de naam.

Zeer geavanceerde rails

Slingshot is een van de merken die het gewicht voor de voorvoet wil verminderen, wat Engelstaligen het swing weight noemen. Op de 62 L van Hadou beginnen de rails op 35 cm van de tail en zijn ze 30 cm lang. Hij heeft gefoild met de foil zeer ver naar voren, voeten in de aanslag aan de voorkant van de kuip, en er blijft ongeveer 5 cm pad voor over. Resultaat bij het pumping: je vergeet dat je op een 62 L board staat.

Constructie en afwerking

Dit carbon wingfoilboard heeft carbon rails. Slingshot publiceert geen doorsnede of details van het laminaat. Het deck heeft alleen strap inserts aan de voorkant, met vijf posities, voor riders die gestrapt willen freeriden. Dit is geen springplank. Een automatisch decompressieventiel en een leash plug zijn aanwezig, niets bijzonders. Er is één decoratie: grijs met een vleugje oranje, die Hadou sober en weinig vuilgevoelig vindt.

Het pad bedekt het hele deck, behalve het puntje van de neus, en loopt door op de voorkant van de kuip. Als je het wingfoilboard op de parkeerplaats omdraait, rusten de neus en de tail op het schuim, niet op het composiet. Dit detail beschermt het board bij elke te waterlating.

Track of Tuttle: verwar deze twee versies niet

De zes volumes zijn verkrijgbaar in twee versies. De geteste Track-versie heeft twee carbon rails volgens de Amerikaanse standaard en accepteert alle foils op de markt met een plaat. De Tuttle-versie integreert de vinbox in het wingfoilboard: de mast wordt er direct in gestoken, zonder plaat. Hierdoor ontbreekt de kleine "stap" die je onder het board vindt tussen de plaat en de bodemvorm. Hadou denkt dat je met de Tuttle verder gaat in de vermindering van drag, maar deze vereist wel een Slingshot mast.

Hij ontving eerst de Track-versie; de Tuttle kwam net binnen. Volgens Slingshot maken shims, die je aan de voor- of achterkant van de vinbox kunt plaatsen, het mogelijk om de positie van de mast aan te passen aan het postuur van de rider. Dit kan over een korter bereik dan met rails. Hadou heeft ze niet gezien, en we hebben ze nog niet in handen gehad. Het verstelbare Tuttle-systeem en de mast zijn ontworpen door Michael McKinley. Ook de vinbox is door hem ontworpen, de ingenieur die volgens de presentatie van Slingshot bij het project betrokken is.

Wat de mast betreft, de Tuttle-versie monteer je met de One-Lock Project Drag UHM carbon mast van 80 cm, voor € 2.099 inclusief btw op 19 oktober 2026. Als je al een foil van een ander merk hebt, is de Track-versie de enige waarmee je deze kunt behouden.

Op het water: dit vonden de testers goed

De touchdowns, de kern van de zaak

Dit is het punt dat het wingfoilboard onderscheidt, en Hadou benadrukt: de concurrerende boards die hij kent zijn al goed op dit vlak, maar de Project Drag gaat verder. Met een rocker aan de voorkant, een rocker aan de achterkant en afgeronde rails. Tijdens het surfen, met een mast van 75 of 80 cm, stuitert het board terug en gaat het verder als de tail het water raakt. Hetzelfde gebeurt als de neus of een rail het water raakt. Zelfs een neus die bij het opstijgen onder water duikt, komt weer boven: zodra het board snelheid krijgt, komt het weer aan de oppervlakte. Hij beschrijft het als het meest fouttolerante board dat hij op dit punt heeft getest, zowel tijdens het surfen als tijdens het rechtuit varen. Hydro Gav is het ermee eens: het meest tolerante board dat hij in zijn categorie heeft gereden, zozeer zelfs dat je harder kunt pushen in bochten omdat een fout bijna niets kost.

Nog voordat je vliegt, voel je het effect. Knielend op het wingfoilboard, in een dwars chop, laat een bodemvorm met hoekige rails de rider heen en weer schudden. Hier gaat de chop eronderdoor. Het board lijkt minder aan het water te "kleven", en Hadou vindt het zeer stabiel bij het opstaan.

Hydro Gav verwachtte het tegenovergestelde. Een wingfoilboard van 19" breed, met 80 kg op 72 L, zou volgens hem instabiel moeten zijn in afwachting van de kracht. Hij vond het stabiel, met een volume dat ver naar voren was geplaatst, en een board dat veel kleiner lijkt dan 72 L wanneer het op het strand ligt.

Stijfheid en gewicht

Hij woog het wingfoilboard op 4,2 kg in 62 L, binnen de tolerantie van 5% van de Slingshot maattabel. Dit gewicht ligt zeer dicht bij dat van zijn Armstrong Midlength MK2 van 55 L, aangekondigd op 4 kg, voor een paar liter meer. Onder de voeten beschrijft hij het als ultra stijf, met een zeer direct gevoel en de indruk één te zijn met het board. Hij gelooft ook dat het solide is, zonder nog te kunnen oordelen over de duurzaamheid op lange termijn.

Hydro Gav woog zijn 72 L wingfoilboard op 4,4 kg, het gewicht van de Slingshot gids. Afgezien van holle boards, is dit volgens hem het lichtste serieboard dat hij in deze categorie heeft getest, zonder fragiel te lijken: het blijft zeer stijf en elke pumping beweging gaat direct naar de foil, zonder dat het board iets absorbeert.

Het comfort van het deck

Het deck is verzonken: je staat laag, en Hadou vindt het wingfoilboard dikker aanvoelen dan zijn Armstrong van 55 L, hoewel hij erkent dat het volumeverschil daar misschien iets mee te maken heeft. Het pad geeft een tactiele referentie als stop aan de voorkant. Het loopt over de rails zonder in het water te slepen. Voor een rider die, net als hij, graag verschuift en zijn tenen op de rand van het board plaatst, blijft de grip behouden. Hij zegt dit detail bij geen enkel ander merk te hebben gezien.

Hydro Gav benadrukt hetzelfde punt. De holte van het deck is zo uitgesproken dat Slingshot de diepte ervan op het wingfoilboard afdrukt. Je voet bevindt zich zo dicht mogelijk bij de foil. Hierdoor komen elke pumping en correctie direct door. Hij merkt ook een lichte welving van het deck op, van voor naar achter en van rand tot rand. Je voeten plaats je op het vlakke gedeelte om te pompen, en op de gewelfde zones om bochten te houden. De graphics dienen als referentiepunten voor de plaatsing van je voeten.

De bochten

Hadou beschrijft het als een board om hard mee te carven, en Hydro Gav bevestigt dit: hij heeft de grenzen ervan niet gevonden, hij miste eerder het niveau. Het board gaat moeiteloos van de ene rail naar de andere. Het blijft levendig en intuïtief, zonder aanpassingstijd. Het volume verdwijnt onder je voeten zodra je vliegt, wat het volgens hem een wingfoilboard maakt om goed te bekijken voor zwaardere riders.

De zwakke punten: het opstijgen en een vergeten detail.

Een dag met nauwelijks 12 knopen wind, met de wing, op vlak water, zonder chop of deining om te helpen. Hadou stijgt op, vliegt en geniet. Maar vergeleken met strakkere wingfoilboards vraagt de Project Drag meer inspanning bij het starten. De rocker vermindert het vlakke oppervlak rond de vinbox, dus je moet je benen gebruiken. Laat het wingfoilboard 'marsouiner' door op de kleine kicker van de tail te drukken, en combineer dit met het pompen van je armen. Als je het zo doet, stijgt het bijna net zo snel op als een wingfoilboard waarop je passief kunt blijven.

Hij noemt als voorbeeld van een gemakkelijker wingfoilboard in dit geval de Armstrong Midlength MK2. Deze is strakker, minder tolerant voor aanrakingen en heeft een minder 'surfy' deck, maar stijgt gemakkelijker op. Zodra er deining, chop en voldoende wind is, zegt hij dat de vraag verdwijnt: het gevoel van het zeer lichte is vervaagd onder normale omstandigheden.

Hydro Gav komt via een andere weg tot dezelfde conclusie. De achterkant zakt een beetje weg onder belasting en remt af als je passief blijft. Zodra je pompt, komt het wingfoilboard snel los, zoals een downwind board in SUP foil. Hij schat dat een intermediate rider één of twee sessies nodig heeft om eraan te wennen. Een gevorderde of ervaren intermediate rider zal het opstijgen gemakkelijk vinden. Zijn enige andere kritiek: er wordt geen leashlus meegeleverd. Aangekomen op het strand had hij niets om zijn leash aan te bevestigen. Zorg voor een Dyneema lus.

Voor wie is deze kite geschikt?

Voor de advanced of expert rider die bumps surft met parawing of wing, downwind doet en hard carvet. Daar geeft het wingfoilboard alles. Hadou is duidelijk: niet voor wie in de zomer op vlak water vaart, zo vroeg mogelijk passief wil opstijgen, of net zijn jibes heeft geleerd.

Slingshot vermeldt echter een categorie "beginner" bij de gebruiksmogelijkheden van het wingfoilboard. We volgen het advies van de testers, en Hydro Gav zegt het op zijn manier: dit is geen beginnersboard vermomd als performance board. Als je nog vooruitgang boekt, zal een strakker wingfoilboard je tijd besparen.

Maten en prijzen

Afmetingen en gewicht: Slingshot maattabel, lengte in voet en inches, gewicht van het wingfoilboard alleen met een afwijking van 5%. (Hadou) en (Hydro Gav): geteste volumes. Dezelfde prijzen voor Track en Tuttle, genoteerd in onze catalogus op 19 oktober 2026. De beschikbaarheid verandert, neem contact op met de shop.

Welk volume kies je?

Hadou weegt 62 kg en voer op de 62 L. Hij had het gevoel dat hij op een groter wingfoilboard stond dan zijn gebruikelijke 55 L, zozeer zelfs dat hij dacht dat hij zonder problemen de 50 L had kunnen nemen. Hij vindt de 62 L echter geruststellend, juist omdat de rocker meer inzet vereist bij het opstijgen. Jouw gewicht, jouw wing en jouw spot zijn net zo belangrijk als die van hem: bel ons voordat je een beslissing neemt.

Hydro Gav, met 80 kg op de 72 L, zat op de grens van het zinkende wingfoilboard bij stilstand en vond het toch stabiel. Twee lichaamsbouw, dezelfde indruk: de Project Drag lijkt volumineuzer dan zijn liters eenmaal je erop staat, en kleiner dan ze eenmaal in de lucht.

Technische gegevens

De bag, een echte plus.

Het wingfoilboard wordt geleverd in een op maat gemaakte, witte bag die in de zon kan blijven. Deze bag heeft een handgreep aan de zijkant, een schouderband, een handige centrale handgreep om grote volumes te dragen, en een klein zakje. Hadou herinnert eraan dat andere merken, zoals Armstrong, de hunne ook leveren. Dit betekent dat je minder hoeft te kopen naast een wingfoilboard van deze prijs. Hydro Gav ziet het ook als een echte bonus, die hij niet had verwacht.

Het oordeel van de testers.

Aan het einde van zijn review plaatst hij dit board bij zijn favorieten van dit moment. Hij geniet van het surfen, het zeldzame comfort van het deck, de stijfheid die zorgt voor een directe verbinding met de foil en de ver naar voren geplaatste vinboxen die weinig neus voor je voorste voet overlaten. De keerzijde is het opstijgen, wat actief moet gebeuren. Hij adviseert dit board voor gevorderde en expert riders. Wat de prijs betreft, vindt hij het duur, net als alle boards van dit niveau, maar wel goed gepositioneerd ten opzichte van andere merken.

Hydro Gav gaat nog verder. Na wekenlang zoeken naar minpunten, vindt hij alleen de leashlus. Hij plaatst dit board bij de meest indrukwekkende boards die hij ooit heeft geriden. Zijn conclusie: een serieproductieboard dat net zo goed vaart als de custom boards waarvan het is afgeleid, en dat je het gevoel geeft dat je beter vaart.

Ons advies als specialist: dit is het board voor de rider die graag bumps surft, vaak het water raakt en wil dat dit geen invloed heeft op zijn ride. Voor lightwind sessies op vlak water raden we eerder een strakker board aan.

Belangrijk om te overwegen voordat je koopt.

Als je vooral in de zomer op vlak water vaart, met 10 tot 12 knopen, dan is de Project Drag niet voor jou. Hadou zegt dit heel duidelijk. Als je al een foil hebt en die wilt behouden, neem dan de Track-versie. De Tuttle bindt je namelijk aan het Slingshot-systeem, inclusief mast. Voor de Tuttle is de mastpositie-instelling met shims niet getoond of getest door Hadou. Denk ook aan een leashlus, die ontbreekt in het pack.

Het volledige assortiment vind je hier: parawing boards, en wingfoilboards.

Veelgestelde vragen over de Slingshot Project Drag

Bron van de tests: video reviews van Hadou Brunner, gepubliceerd op 19 oktober 2026, en van Hydro Gav, gepubliceerd op 23 juni 2026. Tuttle-systeem: presentatie van het project in de podcast Foil Life nr. 136, juni 2026. Aangekondigde kenmerken en maattabel: productpagina Slingshot Project Drag Board, geraadpleegd op 19 oktober 2026. Prijzen en maten genoteerd in onze catalogus op 19 oktober 2026.